غزل شماره 117 دیوان حافظ : دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد

دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد
که چو سرو پایبند است و چو لاله داغ دارد

سر ما فرونیاید به کمان ابروی کس
که درون گوشه گیران ز جهان فراغ دارد

ز بنفشه تاب دارم که ز زلف او زند دم
تو سیاه کم بها بین که چه در دماغ دارد

به چمن خرام و بنگر بر تخت گل که لاله
به ندیم شاه ماند که به کف ایاغ دارد

شب ظلمت و بیابان به کجا توان رسیدن
مگر آن که شمع رویت به رهم چراغ دارد

من و شمع صبحگاهی سزد ار به هم بگرییم
که بسوختیم و از ما بت ما فراغ دارد

سزدم چو ابر بهمن که بر این چمن بگریم
طرب آشیان بلبل بنگر که زاغ دارد

سر درس عشق دارد دل دردمند حافظ
که نه خاطر تماشا نه هوای باغ دارد

تعبیر غزل شماره 117 حافظ در فال شما :

مدتی است در عشق کسی می سوزید اما معشوق از عالم عشق و عاشقی بی خبر است. عشق یکطرفه چیزی جز درد و رنج نخواهد داشت، از این نیت صرف نظر کنید.

هیچ کس بدون مشکل نیست و سختی ها در زندگی همیشه وجود خواهد داشت، تنها راه عبور از آن صبر و ایمان و امیدواری است. از دوستان باوفا غافل نباشید که با کمک آن ها می توانید بر تمام سختی ها پیروز شوید.

در زندگی صبوری پیشه کنید. گاهی حسودان از راه نصیحت وارد می شوند اما در باطن قصد دشمنی و از راه به در کردن شما را دارند.

 

برای مشاهده بیشتر اشعار حافظ کلیک کنید.

 

این پست چقدر مفید بود؟؟

روی ستاره کلیک کنید تا به این مطلب امتیاز دهید!

Average rating 0 / 5. تعداد امتیاز : 0

تاکنون امتیازی ثبت نشده! اولین نفری باشید که به این پست امتیاز می دهد.

اشتراک گذاری:
Share on whatsapp
Share on telegram
Share on pinterest
Share on reddit
Share on email

مطالب پیشنهادی

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یک بیت شعر تصادفی

مصلحت دید من آن است که یاران همه کار
بگذارند و خم طره یاری گیرند
«حافظ»