غزل شماره 217 دیوان حافظ : مسلمانان مرا وقتی دلی بود

مسلمانان مرا وقتی دلی بود
که با وی گفتمی گر مشکلی بود

به گردابی چو می‌افتادم از غم
به تدبیرش امید ساحلی بود

دلی همدرد و یاری مصلحت بین
که استظهار هر اهل دلی بود

ز من ضایع شد اندر کوی جانان
چه دامنگیر یا رب منزلی بود

هنر بی‌عیب حرمان نیست لیکن
ز من محروم‌تر کی سائلی بود

بر این جان پریشان رحمت آرید
که وقتی کاردانی کاملی بود

مرا تا عشق تعلیم سخن کرد
حدیثم نکته هر محفلی بود

مگو دیگر که حافظ نکته‌دان است
که ما دیدیم و محکم جاهلی بود

تعبیر غزل شماره 217 حافظ در فال شما :

مدتی است از اطرافیان خود دلگیر هستید و گمان می کنید همه شما را رها کرده و تک و تنها در دریای مشکلات غرق شده اید. فراموش نکنید که مشکلات و سختی های زندگی همگی مصلحت خداوند هست و در مسیر امتحان الهی قرار گرفته اید.

به زودی لطف خداوند شامل حال شما می شود و تیزهوشی و درایت شما تاثیر خودش را خواهد گذاشت. تردید و دودلی را کنار بگذارید و با خانواده خود خوش رفتاری کنید، هوای پدر و مادر را داشته باشید و دست از لجبازی بردارید. به زودی قرض ها ادا می شود، زمان خوبی برای مسافرت نیست.

 

برای مشاهده بیشتر اشعار حافظ کلیک کنید.

 

این پست چقدر مفید بود؟؟

روی ستاره کلیک کنید تا به این مطلب امتیاز دهید!

Average rating 0 / 5. تعداد امتیاز : 0

تاکنون امتیازی ثبت نشده! اولین نفری باشید که به این پست امتیاز می دهد.

اشتراک گذاری:
Share on whatsapp
Share on telegram
Share on pinterest
Share on reddit
Share on email

مطالب پیشنهادی

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یک بیت شعر تصادفی

ای خواجهٔ کوته بین، بیداد مکن چندین
کاین بندهٔ نافرمان، مولای دگر دارد
«صائب تبریزی»