غزل شماره 313 دیوان حافظ : بازآی ساقیا که هواخواه خدمتم

بازآی ساقیا که هواخواه خدمتم
مشتاق بندگی و دعاگوی دولتم

زان جا که فیض جام سعادت فروغ توست
بیرون شدی نمای ز ظلمات حیرتم

هر چند غرق بحر گناهم ز صد جهت
تا آشنای عشق شدم ز اهل رحمتم

عیبم مکن به رندی و بدنامی ای حکیم
کاین بود سرنوشت ز دیوان قسمتم

می خور که عاشقی نه به کسب است و اختیار
این موهبت رسید ز میراث فطرتم

من کز وطن سفر نگزیدم به عمر خویش
در عشق دیدن تو هواخواه غربتم

دریا و کوه در ره و من خسته و ضعیف
ای خضر پی خجسته مدد کن به همتم

دورم به صورت از در دولتسرای تو
لیکن به جان و دل ز مقیمان حضرتم

حافظ به پیش چشم تو خواهد سپرد جان
در این خیالم ار بدهد عمر مهلتم

تعبیر غزل شماره 313 حافظ در فال شما :

روزهای زیادی را به انتظار گذرانده اید، این مسئله شما را بی تاب و فراق و دوری از مقصود و یار باعث رنج تان شده است. برای رسیدن به سرمنزل مقصود باید در کنار تلاش و کوشش به خداوند توکل کرده و از یاری بخواهید.

اگرچه راه رسیدن به مقصود دور و پرپیچ و خم است اما مایوس نباشید، همه چیز را به خداوند بسپارید. اگر لز یک راه به نتیجه نرسیده اید راه های دیگر را امتحان کنید تا به آن چه می خواهید دست پیدا کنید.

 

برای مشاهده بیشتر اشعار حافظ کلیک کنید.

 

این پست چقدر مفید بود؟؟

روی ستاره کلیک کنید تا به این مطلب امتیاز دهید!

Average rating 0 / 5. تعداد امتیاز : 0

تاکنون امتیازی ثبت نشده! اولین نفری باشید که به این پست امتیاز می دهد.

اشتراک گذاری:
Share on whatsapp
Share on telegram
Share on pinterest
Share on reddit
Share on email

مطالب پیشنهادی

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یک بیت شعر تصادفی

گرم زمانه سرافراز داشتی و عزیز
سریر عزتم آن خاک آستان بودی
«حافظ»